Browsed by
Μήνας: Μάρτιος 2018

ΚΨΥ Ρεθύμνου: Ψυχοθεραπεία μέσω τέχνης και…

ΚΨΥ Ρεθύμνου: Ψυχοθεραπεία μέσω τέχνης και…

Με αφορμή την επίσκεψη της Βαγγελιώ Καρακατσάνη στο Ρέθυμνο για την παρουσίαση του υπέροχου παραμυθιού της, «Το άτακτο αστεράκι με το κόκκινο σκουφάκι», μιλήσαμε μαζί της για να έχουμε τη χαρά όσοι πρόκειται να δώσουμε το παρών στην παρουσίαση, να έχουμε ήδη γνωρίσει λίγο καλύτερα τη συγγραφέα. Το παραμύθι «Το άτακτο αστεράκι με το κόκκινο σκουφάκι» εστιάζει στα διαχρονικά μηνύματα της αγάπης, της κατανόησης, της ισότητας και της ενσυναίσθησης. Αποτελεί ένα άριστο εργαλείο ψυχοθεραπείας καθώς επενεργεί στην υγιή διαπαιδαγώγηση μικρών και μεγάλων….

Read More Read More

ΤΟ ΑΤΑΚΤΟ ΑΣΤΕΡΑΚΙ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ

ΤΟ ΑΤΑΚΤΟ ΑΣΤΕΡΑΚΙ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ

Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Ρεθύμνου σε συνεργασία με το Σωματείο Ενάντια στην Προκατάληψη για τις Ψυχικές Διαταραχές «ΥΠΕΡΒΑΣΗ» προσκαλεί μικρούς και μεγάλους στην παρουσίαση του παραμυθιού της Βαγγελιώς Καρακατσάνη, «Το άτακτο αστεράκι με το κόκκινο σκουφάκι» σε εικονογράφηση της Άννας και του Σταύρου, μελών της ομάδας ζωγραφικής της Κλινικής Ψυχικής Υγείας «Άγιος Χαράλαμπος». Η εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη 21 Μάρτη στις 7:30 το απόγευμα στο χώρο του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Ρεθύμνου. Για το παραμύθι θα μιλήσουν: Αντώνης Λιοδάκης, ψυχίατρος…

Read More Read More

Ο κήπος του παραδείσου

Ο κήπος του παραδείσου

Κήπο θα φτιάξω μάτια μου, κήπο του παραδείσου, τ’ αρώματά του να ρουφάς, να βλέπεις τ’ άνθη, να σκορπάς, της ευωδίας τη χαρά, μέσα απ’ τη ζωή σου! Λάκκο θα φτιάξω της καρδιάς, βαθιά μέσα στο χώμα. Μπορεί να έφυγες μακριά, να μην εγνώρισες χαρά, μα σ’ αγαπώ ακόμα!!! Γαρδένιες και ροδόδεντρα και λίγο πρασινάδα θα συντροφεύουν της ζωής, ταξίδια μου ονειρικά, τον κύκλο που ολοκλήρωσες εις τη στερνή καντάδα! Του κόσμου όλα τ’ αρώματα, μέσα, θα εγκλωβίσω. Λίπασμα γίνε…

Read More Read More

Η μοναξιά της μάνας

Η μοναξιά της μάνας

Σαν μάνα που μοιρολογά στον κόσμο το παιδί της, σαν ρόδο που μαραίνεται από την ανομβρία, είναι η ζωή πολλές φορές, μα ξέρω την αιτία!!!   Στη μοναξιά τσι αγάπης σου άναψα ένα καντήλι Να φέγγει στα σκοτάδια μας τα αστεροστολισμένα. Ποια μάνα ήχασε παιδί χωρίς να βρέξει χείλι? Ποια αγάπη πέταξε μακριά και τα ‘χει όλα χαμένα?   Σαν σπουργιτάκι άνοιξες για λίγο τα φτερά σου Σαν μέλισσα ερούφηξες λίγο απ το θυμάρι κι ύστερα εμίσεψεc, μα ξέρω: Θα…

Read More Read More